madeliefschrift

Zo lang getwijfeld of ik het kon en of iemand zou willen lezen wat ik schrijf. Eindelijk toch de stap genomen en hier ben ik dan.

In mijn hoofd moet elk woord, elke zin perfect zijn. Maar dat vraagt zoveel energie en het is nooit goed genoeg. Daarom ga ik proberen dit zo veel mogelijk ter zijde te houden. Hier wil ik vooral mijn echte zelf zijn. Fouten maken of iets niet goed doen hoort erbij.

Graag neem ik je mee in mijn groeiproces als schrijver en als persoon. Ik sta open voor alle feedback of verhalen die jullie met mij willen delen.

Er zijn al meerdere onderwerpen, waarover ik wil schrijven. Zoals zo vaak slaat de twijfel toe en weet ik niet hoe ik moet starten. Dit is het begin, dus het is nog zoeken voor mij. Zeker omdat ik dit nog nooit gedaan heb. Groei jij met me mee?

Mijn eerste versie van dit bericht heb ik op de bus geschreven. Ik was onderweg naar een etentje voor mijn verjaardag. Als ik onderweg ben met de bus, dan neem ik mijn schriftje erbij. Maar als ik teveel nadenk, dan blijft de pagina leeg. Gewoon schrijven en de pen over mijn papier laten gaan. Schrijven op een bus is niet altijd makkelijk. Er zijn bubbels op de weg, vertrekken en stoppen, de bus is altijd in beweging. Soms worden mijn woorden al bibberend geschreven of wijk ik uit met pen. Niet simpel maar toch zet ik door en de rit is zo voorbij.